ชื่อ “บ้านแค” มาจาก “แคป่า” ไม่ใช่ “แคบ้าน”

ตำบลแค เป็นตำบลหนึ่งในเขตอำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา

ที่มาของชื่อ “ตำบลแค” มีข้อมูลที่สอดคล้องเป็นไปในทิศทางเดียวกันว่า

ตั้งตามชื่อของต้นไม้ชนิดหนึ่งคือ “ต้นแค”

ดังปรากฏในบทประพันธ์บทหนึ่งกล่าวถึงที่มาของของชื่อตำบลแคไว้ว่า
  

บ้านเอ๋ยบ้านแค

ได้รู้แน่เรื่องราวแต่ภายหลัง

คนแก่เฒ่าเล่าไว้ให้เราฟัง

ว่าเคยยังพฤกษานามว่าแค

ต้นโตใหญ่ใบดกนกจับเกาะ

เสียงเสนาะเสียงร้องซ้องเซ็งแซ่

แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีซึ่งต้นแค

ใครกันแน่ทำลายเสียดายเอย

        บทประพันธ์นี้เป็นหนึ่งหลักฐานยืนยันถึงที่มาของชื่อ“ตำบลแค”ว่า
        มีที่มาจากชื่อ“ต้นแค”
        แต่มีข้อสังเกตที่เกิดจากความท่อนหนึ่งในบทประพันธ์ที่ว่า
        “ต้นโตใหญ่ใบดกนกจับเกาะ”

        คำว่า“ต้นโตใหญ่ใบดก”
        มีความสอดคล้องกับลักษณะของ“แคนา”หรือ“แคป่า”มากกว่า“แคบ้าน”

        แคนา หรือ แคป่า มีความแตกต่างจาก แคบ้าน ทั้งลักษณะของต้น ดอก และใบ

        ต้นแคนา หรือ ต้นแคป่า จัดเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบ ลำต้นสูงได้ถึง 10-20 เมตร

        ลำต้นตรง มักแตกกิ่งต่ำ เปลือกของลำต้นเป็นสีน้ำตาลอ่อนอมสีเทาและอาจมีจุดดำ 

        ผิวต้นเรียบหรือล่อนเป็นเกล็ดขนาดเล็ก ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดและการปักชำ

        โดยสามารถพบต้นแคนาได้ตามป่า ตามทุ่ง ตามไร่นา และตามป่าเบญจพรรณทั่วไป

  

        ในขณะที่แคบ้าน จัดเป็นไม้เนื้ออ่อน เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูงประมาณ 3 - 10 เมตร
        เป็นไม้โตเร็วและมีกิ่งก้านสาขามาก เปลือกเป็นสีเทามีรอยขรุขระหนา
        ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ออกเรียงสลับ มีใบย่อยขนาดเล็กรูปขอบขนาน
        ปลายใบมนกว้าง ขอบใบและแผ่นใบเรียบ ใบสีเขียว
        ดอกมีลักษณะคล้ายดอกถั่วฝักยาว  ออกเป็นช่อ
        ดอกมีสีขาวหรือสีแดง ดอกมีกลิ่นหอมอ่อนๆ

ใบแคบ้าน

ดอกแคบ้านแดง

ต้นแคบ้าน

ดอกแคบ้านขาว

        จากข้อมูลดังกล่าวข้างต้นทำให้สรุปได้ว่า "ที่มาของชื่อตำบลแค" น่าจะมาจากต้นแคป่า
        ที่มีลักษณะสอดคล้องกับหลักฐานจากบทประพันธ์
        และยังสอดคล้องกับคำบอกเล่าของผู้อาวุโสในชุมชนที่เล่าว่า
        ในอดีตพื้นที่นี้เคยมีต้นแคป่าขนาดใหญ่สองต้น ยืนต้นคู่กันอยู่ริมทา
        ทำให้ผู้คนที่ผ่านไปมาเรียกบริเวณนี้ว่า “บ้านแค”